میله قوسی کربن

میله های قوس کربنی که معمولاً به آنها کربن می گویند، الکترودهای مصرفی هستند که عمدتاً از کربن یا گرافیت ساخته می شوند و معمولاً با مس پوشانده می شوند. اصل کار هسته شامل ایجاد یک قوس بین میله کربن و قطعه کار برای ذوب موضعی فلز است، در حالی که جریانی از هوای فشرده از نازل مشعل گیر، فلز مذاب را به زور می دمد و در نتیجه شیار مورد نظر را می برد. این فرآیند به طور قابل توجهی راندمان تولید را در مقایسه با اسکنه های پنوماتیک سنتی، به ویژه در موقعیت های بالای سر یا عمودی بهبود می بخشد و صدا و شدت کار را کاهش می دهد. این می تواند در فضاهای محدود با انعطاف پذیری بالا کار کند و می تواند فلزاتی را که برش شعله های اکسی-استیلن دشوار است، مانند چدن، فولاد ضد زنگ، و فلزات غیرآهنی پردازش کند.

کاربردهای اصلی میله کوبنده قوس کربنی گسترده است، از جمله کوبیدن پشت برای آماده کردن ریشه جوش، رفع عیوب در هنگام تعمیر جوش، آماده کردن شیارهای جوشکاری (به ویژه شیارهای U-)، برش فلزات دشوار برای برش شعله، و تمیز کردن قطعات ریخته گری با برداشتن سوراخ ها، برآمدگی ها، پره ها.

برای دستیابی به نتایج خوب، یک سری از پارامترهای فرآیند باید در نظر گرفته شود: قطبیت منبع تغذیه به طور کلی به عنوان الکترود جریان مستقیم منفی (DCEN) برای یک فرآیند پایدار و شیار صاف توصیه می شود. قطر کربن بر اساس ضخامت صفحه و عرض شیار مورد نظر انتخاب می شود که معمولاً 2-4 میلی متر کوچکتر از عرض شیار مورد نیاز است. شدت جریان متناسب با قطر کربن است و باید متناسب با آن تنظیم شود. فشار هوای فشرده به طور کلی باید بین 0.4 و 0.6 مگاپاسکال حفظ شود و رطوبت و محتوای روغن در هوا کنترل شود. پارامترهای دیگری مانند سرعت حرکت (معمولاً 0.5-1.2 متر در دقیقه)، طول قوس (تقریباً 1-2 میلی متر)، زاویه میله قوس کربنی نسبت به قطعه کار (معمولاً بین 25 درجه تا 45 درجه یا بین 45 درجه و 60 درجه) و طول میله کربنی (به طور مطلوب بر اساس وضعیت کنترلی 80 میلی متری نیز نیاز به تنظیم دقیق دارد).

هنگام کار با میله های قوس کربنی، رویه های عملیاتی استاندارد و اقدامات احتیاطی ایمنی بسیار مهم هستند. مراحل اولیه عبارتند از:
1. انتخاب قطر و نوع مناسب میله کربن بر اساس نیازهای گود زدن و بررسی خشک بودن آن.
2. اتصال تجهیزات به درستی و تنظیم جریان، فشار هوا و طول گسترش کربن.
3. هنگامی که شروع به گود زدن می کنید، ابتدا دریچه هوا را قبل از ضربه زدن به قوس باز کنید تا از نقص "شامل کربن" جلوگیری کنید.
4. در حین گوگ کردن، زاویه و سرعت مناسب را حفظ کنید، پیوسته حرکت کنید و با دقت مشاهده کنید. هنگام اتمام، ابتدا قوس را خاموش کنید، سپس دریچه هوا را به تاخیر بیندازید تا میله کربن خنک شود.

از آنجایی که فرآیند حذف قوس کربنی نور قوس شدید، مقادیر قابل توجهی بخار و پاشش فلز مذاب و سر و صدای قابل توجهی تولید می کند، اپراتورها باید حفاظت ایمنی جامع را اجرا کنند. این شامل پوشیدن کلاه ایمنی، ماسک گرد و غبار یا ماسک تنفسی، لباس‌های محافظ مقاوم در برابر شعله{1}}و دستکش‌های عایق می‌شود، در عین حال از تهویه مناسب در محل کار و استفاده از تجهیزات اضافی برای استخراج دود در صورت لزوم استفاده می‌کند. علاوه بر این، مراقب محیط اطراف باشید تا از آسیب رساندن سرباره های پرنده به دیگران یا مشتعل شدن مواد قابل اشتعال جلوگیری کنید.